7 Şubat 2017 Salı

üzüldüğüm bir takım şeyler


 bu fototğrafı görünce mutsuzluğum aklıma geldi ve tabi yazasım.
allah başka dert keder vermesin ama hamilelikle annelikle gelen güzel şeylerin götürdükleriyle nasıl da savaşmışım a dostlar ,, 5 tüp lierac krem 2 tüp lierac jel bitirdim ama nafile
ikiz anneliği oh ne ala memleket tabi herkes ikiz istiyordu hani ay ikisi bi arada çıkıverip elime geliyordu , bi taşla iki kuştu.. evet öyle gerçekten
ama bu da can bu da beden.
görünenlerin arka yüzü hiç de öyle olmadı
şuracıkta ki postum da ne de güzel hazırlamışım doğum çantamı ---> doğum bohçası

hiç birini ama hiç birini kullanmadım desem yeridir sevgili arkadaşlarım
çünkü çok kötüydüm çünkü sezeryan çünkü karnım çok acıyordu çünkü bir daha asla ve asla eskisi gibi olamayacağımı anlamıştım hatta bi ara yürüyemeceğimi falan bile düşünmedim değil.

ben ki iğneden ameliyattan hastaneden çılgınlar gibi korkan biri
ben ki 33 haftamda doğurmayacağım diye ağlayan kişi
o gün dedim ki buraya kadar neredeyse patlamak üzere olan karnımla yatakta sağımdan soluma dönemez olup ayaklarımın üzerinde duramadığımı farkedince doktorumu aradık
aslında bunu farketmek çok zor olmadı . yaşadığım ızdıraplar sancılar acılar ohooo daha neler neler
ama annelik işte karnımda ne kadar kalırlarsa o kadar iyiydi ve bende dayanabildiğim yere kadar dayandım . ikiz anneleri için işte süreç bu şekilde ilerliyor sevgili hanımlar , olası erken doğum riski çok yüksek , diyelim ki erken doğum olmadı bu sefer top sizde siz tamam dediğinizde doktor ay yok biraz daha duruver falan demiyor yani . ikizlerin normal doğması gereken vakit 37 hafta civarları
benimkiler 33 de gelmeye bi çabaladılar yok dedim 35. haftamda ben pes ettim. 2 hafta da 600 gr daha almış oldular ve biri 2500 diğeri 2300 olarak yanağıma kondular..

beni epidural yapmadan önce azıcık uyutur gibi yapmışlar o bölümleri çok net hatırlayamıyorum , ama bebeklerim o ortalığı yıkan cıyak cıyak seslerini duyduğum gibi ayıldım , ayıldığım gibi de benden nasıl çıktı bunlar diye düşünmeden edemedim , hher yerleri ayrı oynuyordu elleri kolları parmakları hem ciyaklıyor hem tepiniyorlardı , o güzelim  yeşilin en iğrenç tonu olan ameliyat odası birden pespembe ardından masmavi oluvermişti ...

eşim ve ikizlerim yanımdan ayrılıp benden önce odaya alınmışlardı, bende peşlerinden hülyalı hülyalı aman da ne güzel işmiş bu sezeryan yahu diyerek mutlu mesut odama gelmiştim ama bir de ne göreyim hani benim o güzel dantelli yatak örtülerim hani bir takım süsler ... geceliklerim sabahlıklarım takılarım tokalarım .. derken acı gerçekle yüzleştim ve epidural etkisini yitirmeye başladı ağrılar bir yandan bebekler diğer yandan emzirme hırsı öteki yandan, gelip gidenler dört bir yandan ve ben yattığım o yataktan iki gün boyunca kalkmadım. bilirsiniz hemen bi kaç saat sonrasında yürümeniz gerekir , yürümedim kalkmadım hatta oturur pozisyona bile geçmedim , çünkü acım çoktu çünkü canım çok tatlıydı , canım canım <3

daha sonradan öğrendim ki o kadar acının sebebi aslında dikişler değildi , yazdıklarıma bu kadar sabreden değerli okuyucum , sebebi ikizlerden kaynaklı karnımın çok fazla büyümesi ve iç rahimde oluşan yırtıklardı.. içim yanıyordu ve şuram çok acıyor dediğim yer dikişlerimin olduğu yer değildi..
ayağa kalktığımda sanki içimde ne var ne yok aşağıya dökülecek gibiydi hatta akciğerim bile aşağıya doğru çekiliyordu ve nefes alamıyordum ..
beni okuyan annelere nacizane tavsiyem mi desem ya da yine de siz bilirsiniz ama bence korse kullanın . annem karnımı çarşafla sımsıkı sarana kadar ben rahat yürüyemedim , bu da hemen hemen 5 gün e takabül ediyor ondan sonrasında korse kullanmaya başladım hem de ağlaya ağlaya ,
ama başka türlü de yattığım yerden kalkamadım a dostlar , herkes kalkıp yürümem gerektiğini söyledi ama ben ağlaya ağlaya hepsini reddettim yalvardım beni kaldırmayın diye , bi tek görümcemin kayınvalidesine nazım geçmedi de neyse oralara girmeyeyim ... bakın 8. ayımız bitti ve ben çok güzel yürüyorum hıh! hamilelik kiloma 4.ayımda geri döndüm ve karnım toplandı . geçmeyecek sandığım o günler geçti , o yüzden yeni doğum yapanlara ve yapacaklara hep söylediğim şey şudur : ge çe cek. :)

esen kalın..






3 yorum:

  1. Off doğum hikayeleri hep içimi ürpertir ben de çok korkuyorum yaaa bu yüzden evlenmiyorum belki de :))
    sağ salim almışsınız kucağınıza neyseki, maşallah

    YanıtlaSil
  2. Hiç olur mu öyle şey özlem hanımcım, o ızdırapların sonunda öyle bi mükafat alıyorsunuzki her şeye değiyor, rabbim hayırlı insanlarla karşılastırsın anneliği en güzel şekilde tattırsın inşallah ��

    YanıtlaSil
  3. Geçti cok sukur. Hamileligi ben de sevmedim. Tabi ozledigim seyler olmuyor degil. Ben tek beden tasidigim halde cok zorlandim. Seni düsünemiyorum. Ne guzel anne oldun. Gıptayla takip ediyorum :)

    YanıtlaSil

bebeklerim için ''iyi ki''lerim.. #vol1

    başlık sanki biraz romantik oldu ama konu aslında pek öyle sayılmaz :) bebeklerim zaten benim         iyikilerim de ben burada onlar...